شنبه , دسامبر 7 2019
خانه / استارت‌آپ / حوضچه غم و اندوه، روزگار تنهایی بنیانگذاران یک استارتاپ

حوضچه غم و اندوه، روزگار تنهایی بنیانگذاران یک استارتاپ

بنیانگذار یک استارتاپ بودن بسیار فریبنده است. شرکت‌های بسیار موفق و متحول کننده تکنولوژی همچون اوبر و ایربی‌اَند‌بی این تصور را ایجاد کرده‌اند که زندگی استارتاپی یعنی دریافت سرمایه چند میلیون دلاری، رشد سریع، و شهرت فراگیر. رسانه‌ها داستان‌های این چنینی را دست‌مایه قرار داده و کارآفرینانی افسانه‌ای همچون مارک زاکربرگ و ایلان ماسک را آمال و آرزوی هر استارتاپی قرار می‌دهند. این بسیار هم عالی است. کار رسانه‌ها همین است که چنین استارتاپ‌های موفق و متحول کننده‌ای را برجسته کنند. اما سرمایه گذاری‌های عظیم و رشدهای فزاینده همه داستان نیست.

حقیت این است که زندگی استارتاپی ساده نیست. هزاران عدم قطعیت، چالشهای غیرمترقبه، و فشارهای زیادی برای رسیدن به موفقیت در آن وجود دارد. برای از جا کندن یک استارتاپ باید با مسائل زیادی دسته و پنجه نرم کرد. پاول گراهام همبنیانگذار وای کامبینیتور برای این کِش مَکش‌ها عبارت “حوضچه غم و اندوه” (Trough of Sorrow) را ابداع کرده است.

حوضچه غم و اندوه به دوره ای در عمر یک استارتاپ که پس از شکست و عدم کامیابی در اجرای ایده‌ای تجریه می‌کند گفته می شود. پس از شور و هیجان تأسیس یک استارتاپ و شرکت، چالش رسیدن به همخوانی محصول با بازار سر و کله اش پیدا می‌شود. دستیابی به این همخوانی مستلزم تصمیمات و مداومت‌های فراوانی است. پاول گراهام در منحنی زیر که برای چرخه عمر یک استارتاپ طراحی کرده است دوره حوضچه غم و اندوه را نشان می‌دهد.

حوضچه غم و اندوه

وقوع دوره حوضچه غم و اندوه بسیار شایع است چرا که مسیر رسیدن به موفقیت آن‌طوری که تصور می‌شود مسیری سرراست با رشدی فزاینده نیست. پس از یک شروع پر از شور و اشتیاق عبور از چالش‌ها بسیار دشوار است. واقعا دشوار است. سر کردن یک ماه کامل با شکست، سلامت ذهنی هر کسی را خرد می‌کند. حقیقت این است که افسردگی، تشویش، و سطح بالایی از استرس در جامعه استارتاپی امری بسیار شایع است. با این حال، تا همین اواخر هیچ‌کس درباره‌اش حرفی نمی‌زد. اغلب کارآفرینان در به موفقیت رساندن استارناپشان و بار مسئولیتی که به دوش می‌کشند احساس تنهایی می‌کنند که این خود تحمل دوره حوضچه غم و اندوه را به مراتب مشکل‌تر می‌کند.

یکی از مهمترین کارهایی که در اکوسیستم استارتاپی، خصوصاً در شتابدهنده‌ها و موقعیت‌هایی که استارتاپ‌ها را گردهم آورده و حامی آنها می‌شوند می‌توانند بکنند خصوصاً تنها نگذاشتن آنها و فراهم کردن زمینه هم‌فکری و گرفتن مشورت از کسانی است که قبلا این راه را رفته‌اند. حوضچه غم و اندوه نقطه عطف تبدیل شکست یک ایده استارتاپی به شانس موفقیت با ایجاد چرخش در هر زمینه‌ای از ایده گرفته تا تیم است. کنار هم قرار دادن تیم‌های مختلف در دوره‌های متفاوت از عمر استارتاپی‌شان کمک شایانی برای گذر ار دوره دردناک حوضچه غم و اندوه کرده و شانس خلق موفقیت چشمگیر بعدی را برای بنیانگذران استارتاپ‌ها فراهم می‌کند.

اگر شما چنین دوره‌ای را تجربه کرده‌اید، لطفاً تجربه خود در این زمینه را بنویسید تا کمکی باشد برای دیگرانی که با آن دست و پنچه نرم می‌کنند.

همچنین ببینید

استیو جابز و استیو وازنیاک

مشکل اینه در ایران همه می‌خوان استیو جابز باشن

مشکل اینه همه در ایران می‌خوان استیو جابز باشن. هیچکس حاضر نیست استیو وازنیاک باشه. …

پاسخی بگذارید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *